Blog: Van moeder tot moeder

Via een serie blogs vraagt Simba Familiezorg aandacht voor het samen plaatsen van broers en zussen na een uithuisplaatsing en voor familieversterkende zorg. Daarmee groeit de kans dat kinderen op termijn kunnen terugkeren naar huis. Onderstaande blog is geschreven door Brenda van Alst, familiebegeleider bij Simba Familiezorg. Zij richt zich daarin tot de moeder van een gezin dat ze ondersteunde toen de kinderen in een gezinshuis woonden en bij hun terugkeer. Sinds het gezin weer bij elkaar is, verleent Brenda nazorg. Simba Familiezorg valt onder verantwoordelijkheid van SOS Kinderdorpen.

‘Bijna een jaar geleden ontmoette ik jou voor het eerst, een moeder van twee kinderen die op dat moment niet bij jou en je man mochten wonen. Je was al een hele tijd aan het knokken om voor elkaar te krijgen dat de kinderen terug konden komen. Ik ging als familiebegeleider vanuit Simba Familiezorg ondersteuning bieden aan je gezin, met als doel gezinshereniging.

Dat doel hield je steeds voor ogen. “Het is mogelijk, Brenda”, zei je. “Wij zijn goede ouders, maar de verslaving heeft mij overgenomen.” Ik zag hoe hard je werkte om te zorgen dat je helder bleef.

Wij hebben elkaar steeds beter leren kennen. Ik vertelde jou over mijn jongens, die dezelfde leeftijd hebben als jullie kinderen. Jij vond dat fijn; even een normaal een gesprekje van moeder tot moeder. Als gezin hebben jullie alle hulp en advies aangepakt, waardoor uiteindelijk iedereen (inclusief de kinderrechter) positief gestemd was over gezinshereniging. Voor de kerstvakantie brak het moment aan waar jullie zo lang naar uit hadden uitgekeken. Wel een taartje, maar niet te overdreven, want thuis is ook gewoon thuis.

Nadat de kinderen een week thuis waren vertelde je hoe het was om de slaapkamers weer in te lopen en te zien dat de bedden gevuld waren. Bij het uitspreken van die woorden kwam de pijn over de voorbije maanden vrij. De schok bij het openen van de slaapkamerdeur; hoe leeg de kamers waren, dat de kinderen er echt niet lagen. Nu ze weer thuis wonen loop je voor het slapengaan langs hun bed en geef je ze een aai over de bol en een kus, de dag positief afsluitend.

Het echte leven als gezin is weer begonnen, met daarin alles wat er binnen een gezin gebeurt, ook in coronatijd met thuisonderwijs. Je vertelt me dat je eindelijk mag “meepraten en meeklagen”, net als andere ouders. De twinkeling in je ogen verraadt je gevoel van geluk.

Wanneer we samen terugkijken op het afgelopen jaar vraag je je af hoe het geweest zou zijn als onze paden elkaar niet hadden gekruist. Jij zegt: “Mogelijk waren onze kinderen dan niet thuisgekomen.”

In de stilte die daarop volgt voelen we ons allebei dankbaar voor onze ontmoeting.

Sorry

De versie van de browser die je gebruikt is verouderd en wordt niet ondersteund.
Upgrade je browser om de website optimaal te gebruiken.